Wil is al jaren mijn beste vriendinnetje. We hebben samen in de kleuterklas gezeten -door een splitsing van basisschool (de school werd te groot)- werden we uitelkaar getrokken, kwamen we elkaar weer tegen op de HAVO. Na behaling van het diploma splitsten onze wegen weer, het was onvoorkomelijk, we hadden allebei andere interesses…. Maar waar de meeste vriendschappen na de middelbare school eindigen, bleef onze vriendschap.
Ik besloot na de HAVO meteen te gaan studeren, Wil ging er een jaar tussen uit. Ondanks de verschillende activiteiten bleven we elkaar elke dag bellen en elke week zien. Tijdens dat jaar verhuisden haar ouders naar de andere kant van het land…maar onze contact bleef. Na het eerste jaar, kwam Wil in dezelfde stad als mij studeren. Haar studie was in het gebouw naast ons gebouw, dus werd er vaak samen gelunched….en zo was ze toch bij mij tijdens de studietijd.
Na de studie gingen we allebei elders werken….we doen dagelijks hele andere dingen, hebben andere interesses, wonen in andere steden. Daarnaast verschillen wij qua karakter, zij is zachtaardig, introvert, kalm. Naast haar ben ik net een losgeslagen projectiel :)
Ondanks alles is zij na 23 jaar nog steeds mijn beste vriendin. We hebben nog steeds dagelijks contact, smsen en bellen alsof we een verliefd stel zijn. :)
De dag na mijn ontslag stond ze hier voor de deur met planten voor mijn woning en had ze al mijn lievelingseten meegenomen om mij op te fleuren.
Gisteren hadden we weer een date gepland. Het was echt weer gezellig. Opeens in de middag had ik een briljante ingeving…
“Zeg heb jij onze schriften nog???”
Wij hebben op HAVO zoveel schriften volgeschreven, elke dag nam de één het schrift mee, om het vol te schrijven en dan ging het de dag daarna naar de ander -sms/mail bestond toen nog niet- Ik heb ze na de havo allemaal aan haar gegeven, met de reden, dan is alles als setje bij elkaar.
Ze liep naar de kelder en de havo-box kwam naar voren….en ze toverde zo 20 schriften naar voren. Ik zag de kaften en vanaf toen was het één grote trip to memorylane!
We gingen op de bank die schriften lezen en zoveel dingen was ik vergeten. Onder anderen dat wij echt mega creatief waren, die schriften zaten vol tekeningen, hele collages van popgroepen (Backstreetboys, Boyzone, No Mercy etc).
We schreven beiden elke dag wel tien bladzijdes en constant stond er tussen:
“Ik moet huiswerk maken, maar ik heb geen zin”
Gezien de aantal pagina’s en werk wat erin zat, had ik de hele havo alleen maar 10-en kunnen halen als ik al die tijd aan mijn huiswerk had gezeten :)
Maar ook waar we ons toen druk over maakte. Ik was toen helemaal gek van Stephan en zij van Ben, dus soms stonden er vijf paginas met wat Stephan tijdens de les tegen mij had gezegd, met omschrijving hoe hij erbij keek etc etc. En voornamelijk meidengeroddel -Caroline is een sl** en wat heeft Judith vandaag nu weer aan??-, wat echt nergens over ging.
We lazen het en we kregen er helemaal een melige bui van. Pfff, waar maakte wij ons toen druk om suffe dingen. Maar ik kwam niet meer uit de lachmodus, er stonden zulke suffe dingen..-we eindigden de brief altijd, ik ga (bomen) kappen- Het is een wonder dat wij nog normaal terecht zijn gekomen :)
Het werd al donker en we besloten om gezellig te gaan kokkerelen. Bij de supermarkt samen boodschappen gedaan, thuis uitgebreid gekookt. We hadden groentensoep, pasteitjes en pasta carbonara gemaakt. Natuurlijk veels te veel voor ons tweeen, maar we konden wel de hele avond ervan eten.
Vervolgens samen Project Catwalk en Benelux Next Topmodel gekeken, dat was wel grappig, want normaal smsen wij de hele uitzending met elkaar en nu konden we live commentaar geven.
Het maakte daarna niet uit wat we keken, want we lagen echt om de stompzinnige dingen in een deuk.
Het was een hele gezellige dag!
Onze vriendschap is echt wel bijzonder. I love you Wil! :)
Vrijdagochtend word ik wakker. Aaaah vandaag is het zover.. mijn nieuwe auto! Ik kijk uit het raam naar mijn auto en denk “eigenlijk ben jij ook nog heel mooi, maar ik ga afscheid van je nemen!”
