Tags

, , , , ,

De meeste mensen plannen alles van te voren, ik ben in dat geval wat meer freestyle. Ik had in mijn hoofd wel een beetje wat ik wilde gaan doen en zien, maar het was ook afhankelijk hoe mijn enkel in Maleisië zou zijn wat ik allemaal kon doen. Dus dag 2 ging ik met Moni om de tafel. Hij is gids en zou mij helpen met de reis samenstellen. We besloten om ipv groepsreizen alles privé te boeken. Dus met privé chauffeur en privé gids. 

Op deze manier had ik de ruimte om de dingen te bezoeken die ik leuk vond en kon ik stoppen als het niet meer ging met mijn enkel. Met een groepsreis hobbel je toch achter de rest aan. Het kost iets meer, maar dan is het wel jouw samengestelde reis. Ik ging akkoord. Ik wilde eerste dagen bijkomen, jetlag onder controle krijgen en natuurlijk shoppen dus mijn rondreis begon op maandag 1 oktober! 

Die maandagochtend worden met de taxi naar het vliegveld gebracht wat voor binnenlandse vluchten wordt gebruikt en vliegen om 10 uur richting Langkawi.

Mijn naam op een bordje! 
Langkawi is een witstrand eiland. Langkawi staat al een tijdje op mijn verlanglijstje  van de plaatsen waar ik heen wil in mijn leven. Als het vliegtuig bijna land, kijk ik uit het raam en zie allemaal kleine eilandjes. Na een paar dagen rondhuppelen in een druk metropool is dit een heerlijk rustpunt. Als we landen op Langkawi lopen we de aankomsthal in. En daar staat een man met een bordje “Ms Mich”

Ik zie het, stoot Heidi aan.

“Kijk nu! Dat heb ik altijd al een keer gewild!!”

Hij stelt zich voor, het is John en hij is mijn gids de komende dagen op het eiland. Hij brengt ons naar ons resort, deze is op Barau Bay. Barau Bay ligt wat afgelegen van het eiland, maar is een prachtig resort. Ze hebben allemaal kleine huisjes en er lopen wilde aapjes rond.

Heerlijk relaxen aan het strand
Ik dump mijn tas in de kamer en trek mijn bikini aan en ben op weg naar het strand. Heidi besluit om aan het zwembad te gaan liggen, prima.

Ik lig aan het strand, muziekje aan. Ik heb een boek naast mij maar daar kom ik helemaal niet aan toe, ik geniet van het uitzicht, de zon. Even later loop ik de zee in, het water is helderblauw en is warm! Ik dobber wat heen en weer. Als ik weer op het strand lig, bestel ik een half dozijn satay.

De satay is echt geweldig. Heel anders dan in Nederland, lekker sappig en de sataysaus is heerlijk!

Steamboat!
‘s avonds gaan Heidi en ik op het resort een hapje eten, we gaan “Steamboaten”. Er staat een grote pan soep op tafel en daar worden constant dingen in gedaan (garnalen, vleesballen, groenten) waar het gaar wordt en dan eet je het met nasi of rijst. Het is lekker en de service is goed. Heidi en ik hebben een goed gesprek tijdens het eten.

Heidi wil na het eten nog naar een liveband, ik zeg dat ik niet meega. De medicijnen zijn mij aan het druggen en ik ben moe, wil gewoon gaan slapen.

Rumble in the house
De volgende dag worden we wakker. Heidi en ik hebben vroeg op de ochtend een akkefietje. -In een ander blog meer hierover-. Ik ben pissed aangezien ik duidelijk heb aangegeven dat de ochtend niet mijn dagdeel is en dat ik heel veel accepteer maar dat je niet aan mijn ochtendhumeur komen.

Bij het ontbijt praten we het bij en gaat de dag verder. We gaan daarna naar de kabelbaan van Langkawi, die brengt ons helemaal naar de top van een berg en het uitzicht is geweldig. Je kijkt over het hele eiland uit.

Het eiland geeft zoveel rust. Na de kabelbaan, gaat Heidi terug naar het resort en ik ga met John op pad op het eiland. We rijden langs de rijstvelden, door het dorpje, het dropt mij even bij een mall, we gaan daarna langs allemaal bezienswaardigheden waaronder de adelaar van Langkawi. Ik heb een toptijd, ik zit in de auto echt te lachen om John. Tegen 15 uur moet ik weer terug naar het resort want om 16 uur staat alweer de volgende excursie te wachten.

Sunset Cruise.
Om 16 uur worden we namelijk opgehaald om weg te gaan met de Sunset Cruise. Het is een catamaran waar ze maximaal 12 mensen op laten. Deze catamaran vaart rond de eilanden, er is relaxte muziek, BBQ aan boord en je vaart tot de zonsondergang. Het uitzicht is adembenemend, de muziek, eigenlijk is alles perfect.

De bemanning is op en top vriendelijk, we zitten voor in de catamaran dus we zien alles in HD :)) We varen langs een andere sunsetcruise, alleen daar zitten ze met 50 man op een bootje. Dan ben ik wel blij met mijn onze keuze.

We varen langs de eilanden en na anderhalf uur zetten ze de catamaran stil en dan mogen we zwemmen.

Midden op de zee.

Dat hoef je niet twee keer tegen mij te zeggen. Ik doe mijn jurkje uit -bikini had ik eronder aan hoor :))- en spring in de zee. Als ik weer met mijn hoofd boven water kom, kijk ik om mij heen en je ziet alleen maar eilanden en water, veel water.

Wat een super ervaring!

Als we weer terug zijn op het resort, blijf ik nog even in de lobby wifi-en. Ik sta er nog van versteld dat ik geen ontwenningsverschijnselen heb van het feit dat ik zo weinig mijn telefoon gebruik. Ergens is het ook wel relaxed dat op je telefoon alleen wordt gebeld en één keer in de zoveel tijd de berichten binnenhaalt.

Ik word ook wel vrolijk als ik elke keer mij aanmeld op de wifi, tig berichtjes binnenkomen. #happymoment. 

Na een uurtje even bijbabbelen met mijn vriendjes en vriendinnetjes ga ik terug naar de hut.

Op naar Penang..
De volgende ochtend is het weer tas inpakken en op naar de volgende lokatie. We worden weer opgehaald door John en gedropt op het vliegveld. We vliegen net na de middag richting Penang. Daar blijven we ook twee nachten.

De vlucht duurt ongeveer drie kwartier en op het vliegveld worden we opgevangen door Moni. Die brengt ons naar ons hotel Cititel in Penang. Het hotel zit midden in het centrum. We checken in, ik fris mij even op en om 18 uur hebben we beneden afgesproken om wat te gaan eten. We gaan naar een Foodcourt, ik ga weer helemaal los met het eten en na het eten gaan we naar Batu Ferringhi. Het is ongeveer een half uur rijden.

In Batu Ferringhi is de nachtmarkt. Het is leuk, allemaal verschillende kraampjes met diverse artikelen….en je kan er afdingen.

Ik hou van afdingen. 

We lopen twee uur rond op de nachtmarkt, eten daarna weer een hapje op een foodcourt en dan gaan we weer terug naar het hotel.

Slecht nieuws van het thuisfront. 
Ik stap de hotelkamer in. Ik leg mijn tas neer, loop naar het raam om even over de skyline van Penang te kijken. Dan hoor ik opeens mijn mobiel afgaan. Best raar als je al meer dan een week niet gebeld bent. Ik kijk op de telefoon en het is Gloria.

Dat is niet zo’n beller, dus die belt eigenlijk alleen als er echt iets aan de hand is. Ik pak op en dan vertelt Gloria dat de vader van Diana is overleden. Het is even alsof ik door de grond zak. Diana heeft dit jaar al zoveel meegemaakt.

Ik voel mij even machteloos dat ik helemaal in Maleisië zit. Ik wil nu bij Diana zijn, haar steunen en met alles helpen. :(

Tempels, tempels, tempels…
De volgende ochtend gaan we tempels bezoeken. We rijden eerst naar Kek Si Lok tempel, deze staat op een hoge berg. Deze kan je helemaal beklimmen, maar Moni heeft één of andere VIP kaart, waardoor we met ons busje helemaal tot de top mogen en ik hoef geen meter te klimmen. I like!

Het is een mega grote tempel. Met diverse soorten boeddha’s erin, het heeft ook verschillende gebouwen. Het is prachtig om te zien hoe al het handwerk en al het steenwerk is gemaakt. We blijven hier ongeveer twee uur en dan rijden we de berg weer af.

We gaan daarna naar de Khoo Kongsi Clan House. Het is een zeer welvarende familie in Maleisie en dit is hun huis geweest. Over het terrein lopen is zeer indrukwekkend. Na het Clan House, stoppen we in een typische Chinese arbeiderswijk. Alle huizen staan op palen, het is mooi om door zo’n wijk te lopen. Na alle malls, is dit waar echt wordt geleefd door de mensen. 

Hierna bezoeken we nog een stuk of 4 tempels, maar ik heb het op een gegeven moment wel gezien. We gaan terug naar het hotel om bij te komen.

De griep slaat weer toe.. 
Ik ga even liggen. Mijn kuur is die ochtend afgelopen en ik voel mij heel moe en een beetje misselijk. Ik zit eraan te denken om op de kamer te blijven voor het avondeten, maar dat wil ik eigenlijk ook niks missen.

Dus om 20 uur sleep ik mijzelf naar beneden. We besluiten die avond sushi te gaan eten, aan een lopende band. Me like. Maar hoe verder het etentje gaat, hoe minder lekker ik mij voel. Tot het moment dat ik zeg..

“Zullen we nu afrekenen? Ik voel mij echt niet goed”

Helse nacht. 
We gaan terug naar het hotel, ik ga direct naar de kamer. Ik ga douchen en als ik eruit kom, heb ik het zo koud. Ik doe de airco uit, de ventilator zet ik uit. Het begint behoorlijk warm te worden in de kamer, maar ik blijf het ijskoud hebben. Ik doe twee t-shirts aan. Ga onder de dekens liggen. Blijft koud.

Ik val op een gegeven moment in slaap en als ik wakker wordt, zweet ik aan alle kanten. Ik heb hoge koorts en ik voel mij vreselijk. Ik kan mij niet de laatste keer herinneren dat ik mij zo ziek voelde. Ik ben moe, heb geen energie. Als ik weer aan reizen denk, zie ik het allemaal niet meer zitten.

Ik sla het ontbijt over en ben zoals afgesproken om 12 uur beneden in de lobby, zodat we weer worden opgehaald om voor één dag weer terug te gaan naar Kuala Lumpur. De reis duurt 5 uur.

Ik kan alleen liggen en mijn ogen dicht doen. 

Als we weer terug zijn in Kuala Lumpur, heb ik weer een bezoekje aan de dokter. Die schrijft mij een nieuwe kuur voor met andere antibiotica. 

Hopen dat ie aanslaat, want de rondreis gaat verder….

Word vervolgd….

About these ads