Tags

, , , ,

Bekentenis. Ik ben ontzettend nieuwsgierig. Naar wie je bent, wat je doet, wat je beweegt. Ik heb een neus voor roddels, als ik iets zie wat mij opvalt, dan ga ik op onderzoek. Ik ga je bellen, ondervragen totdat ik het weet.

Sommigen mensen hebben echt talent, ik daarintegen heb een neus voor als iets niet klopt met wat mensen zeggen. Discreet ben ik wel. Tevens ben ik normalite zeer objectief waardoor mensen ook vaak dingen aan mij voorleggen voor een neutrale visie, zonder veroordeeld te worden. 

Het komt vaak voor dat mensen mij helemaal opgewonden bellen met een “roddel” en dat ik heel droog reageer met “ja dat wist ik al”

Vrijdagavond sta ik onder de douche. Ik kom eruit, kijk op mijn telefoon. Drie gemiste oproepen en een voicemail. Ik kijk op mijn klok, 22 uur. Op dat tijdstip zo gebeld worden kan maar door één persoon.

Ik druk op mijn gemiste oproepen…“Niels”

Niels? WTF moet hij op dit tijdstip? Ik denk, misschien wil hij mij feliciteren met mijn uitverkiezing. Ik luister mijn voicemail af…

“Heeeee Michelletje, hoe gaaat het met jouu?”

Die toon staat mij niet aan, hij wil iets.

“Luister, ik hoorde net iets over dat Maud zwanger is? Nou zou dat kunnen, maar mijn bron is een beetje vaag. Ik denk daar weet jij vast wel meer van…en zo niet, wil je even op onderzoek gaan?”

Maud’s zwangerschap is een beetje een “taboe”, aangezien ze pas wist dat ze zwanger was toen het uit was met haar vriend. Nu zijn ze het weer proberen met elkaar, iedereen heeft zijn eigen oordeel erover. Dus vandaar dat het nog niet all in the open ligt. Maud is één van mijn beste vriendinnen, dus dit “nieuwtje” weet ik het al 2,5 maand.

Ik pak mijn telefoon en sms Maud.

“Hee schattie, ik krijg net zo’n gekke voicemail van Niels. Hij vraagt of ik op onderzoek wil gaan of jij zwanger bent. Hoe moet ik onderzoek doen?”

“Euhm misschien moet je een beetje urine van mij opvangen”

“He getver, waarom krijg ik altijd dit soort ranzige opdrachten. Hoe moet ik het in vredesnaam doen? Met mijn handen? Met mijn beker? Dit gaat echt te ver!”

Ik lach mij dood. Ik pak vervolgens mijn mobiel en sms naar Niels:

“Sorry dude, ik geef veel om je maar urine opvangen is one bridge too far. Je zult zelf op onderzoek moeten, volgens mij woont ze een straat verder bij jou :)”

“Ach ik kon het proberen. Probeer een beetje je grens te zoeken. :)”